Sevgili okurlarımız;yurdumuzla acaba ne kadar tanışığız? Binbir güzellikteki yerlerimizi,şehirlerimizi,köylerimizi ne kadar tanıyoruz? Tanımak bir yana dursun,birde peşin yargıyla olumsuz yorumlar yapıyoruz. Oysaki vatan bizim vatanımız ve doyasıya gezilip görülmeli,ömür yettikçe...Öğrenmeye fırsatı olmayanlara da anlatılmalı dil gücüyle.
Aslında bende Doğuya hiç gitmemiş bir Batılı olarak doğu görevim çıktığında o kadar endişelendim ki.Vay dedim halimize..Ama hiç öyle olmadı üstelik şu ana kadar yaşadığım en güzel farklı zamanlarımı geçirdim.
Ceylanpınar'dan söz ediyorum.Suriye'ye kapısı olan yalnız ama bir o kadar içimizden olan kasaba Ceylanpınar'dır anlatacağım.
İnsanları Kürtler, Araplar, Türkler, Özbeklerdir. İç içe yaşarlar bu güzel kasabada. Hatta birbirlerine kız alıp damat vermişlerdir ki değişik kültürlerin bir akrabalığı ve birbirine kenetlenmesi söz konusudur. Kasabada bayramları bir önceki bayrama hiç benzemez. Çünkü bir bayram açılır o hasret kokan sınır kapısı Suriyeli akrabalarımızı alır içine...
Sonraki bayramsa kapılar bizler için açılır kimsecikler kalmaz Ceylanpınarda dökülür insanlar hasret kokan yollara ve kavuşurlar suriyede bacılarıyla kardeşleriyle..Hediyeler alınır verilir bayramın en büyük neşesiyle..
Daha anlatacağımız çok şey var bu ismi az geçen güzel kasayla ilgili..Bir sonraki yazımızda yer vereceğiz inşallah Peygamber kabrini içinde sımsıkı tutan Ceylanpınar'a.....